Kimse kimseyi tanıyamaz. Tanıdığımızı sanırız. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanısak, bırakın aşkı filân,kimse kimseyle arkadaş bile olamaz..
...Oysa ben bir kez daha, bir insana yakınının öldüğünü söyleyecek olmanın tedirginliğini taşıyorum. Bu işi defalarca yapmış olmama rağmen bu meslekte alışamadığım rutinlerden biridir.
« Demek ki bir işi defalarca yapmış olmak, alışmak için yeterli olmuyor.»
...Keşke öğrenmemiş olsaydım, diyorum çoğu zaman, keşke yalan da olsa dünyada adelet diye bir şeyin var olduğuna inanabilseydim. Ama inanmıyorum. Çünkü insan denen bu tuhaf yaratığı kötülükten uzak tutacak ne bir güç var, ne de bir yasa...