“Bedir bir akşam uyudu, sabaha uyanmadı.
Hakkında hayırlısı bu idi.
O halde yaşamanın ne faydası var.
İnsan yükü, tuz yükü.
Sırtlayıp yola düşersin, her metrede ağırlaşır, nihayet çekilmez olur.”
“Şunu unutmamalı en önemli iş bağlantısı için atılacak imza, bizi bir sabah namazını vaktinde kılmaktan alıkoymamalı.Dünya işinin Allah rızası karşısındaki değeri budur.”
Düşündü.Hayır ne esnaflığı küçümsüyor, ne şekerciliği.Bilakis onların ezan sesine ayarlı, durmuş-oturmuş huzurlu hayatlarını önemsiyor, hatta yüceltiyor.En azından çağın ilüzyonuna kapılıp haz ve hız peşinde koşmuyorlar.