Kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde,
Kaç kilo çekerdi yalnızlık.
Kaç kere ezildim altında,
Yaz yağmurlarının.
Belki de palyaçolar ağlardı pazartesi sabahları,
Her sirk geldiğinde ağlamaklı olurduk,
Hep ağlamaklı olurduk gülünecek halimize.
Kim sevmezdi çiçekleri falan
'' Ben sevmezdim.'' dedim, ''Yalan'' dedi.
Bunu palyaço söyledi.
Palyaço söyledi ben yazdım,
Yazdım, yazmasam ağlayacaktım.
Herkes ağlarmış biraz biraz, ben de ağladım.
Sırf bu yüzden mi ağladım?
Alçaklık gibi bir şey oldu bu biraz.
Geçen gün yüzeme rastladım bir ilan panosun da.
Korktum birden kusacak gibi oldum.
'' Olur öyle '' dedi palyaço,
'' Herkes alçaktır biraz ''
'' Otur ulan! '' dedim, bağırdım ona
Ben bazen bağırırım biraz.
'' Rakı doldur! '' dedim
'' Eksilmesin!''
Deniz kenarına oturmuş kahvemi içerken, kabahatimiz ne diye düşünüyordum. Sonunda utanılacak hiçbir durum olmadığına karar verdim. Martılar başımın üzerinden vergi vermeden uçuyorlar, uskumrular küçük balıkları yutuyorlardı. Hayat bedavaydı.