Retro Okur
@Retrokur
Gençlik rehberi'nde izah edildiği gibi:
Gençlik,hiç şüphe yok ki gidecek.Yaz güze ve kışa yer vermesi ve gündüz akşama ve geceye değişmesi katiyetinde gençlik dahi ihtiyarlığa ve ölüme değişecek.
Biz dahi hem dünyamıza,hem istikbalimize,hem âhiretimize,hem vatanımıza,hem milletimize tam menfaatli ve kolay ve selâmetli olan iman ve istikâmet yolunu takip edip,boş vaktimizi sıkıntılı hülyalar yerinde Kur'an'dan bildiğimiz sûreler okumak..ve manalarını bildiren arkadaşlardan öğrenmek..ve kazaya kalmış farz namazlarımızı kaza etmek..ve birbirinin güzel huylarından istifade edip bu hapishâneyi güzel seciyeli fidanlar yetiştiren bir mübarek bahçeye çevirmek gibi a'mâl'i sâliha ile..hapishâne müdür ve alâkadarları,câni ve kâtillerin başlarından zebanî gibi azap memurları değil,belki Medrese-i Yusufiye'de cennete adam yetiştirmek ve onların terbiyesine nezaret etmek vazifesiyle memur birer müstakim üstad ve birer şefkatli rehber olmalarına çalışmalıyız.
"İman hakikati öyle bir çekirdektir ki;eğer tecessüm etse bir cennet-i hususiye ondan çıkar,o çekirdeğin şeceret-i tûbâsı olur."
Gençlik Rehberi'nde izahı bulunan ibretli bir hâdise'nin hülâsası şudur:
Bir zaman,Eskişehir Hapishânesi'nin penceresinde bir Cumhuriyet Bayramı'nda oturmuştum. Karşıdaki lise mektebinin büyük kızları,onun avlusunda gülerek raksediyorlardı. Birden mânevî bir sinema ile elli sene sonraki vaziyetleri bana göründü. Ve gördüm ki; o elli-altmış kızlardan ve talebelerden kırk-ellisi kabirde toprak oluyorlar,azap çekiyorlar.. ve on tanesi,yetmiş-seksen yaşında çirkinleşmiş,gençliğinde iffetini muhafaza etmediğinden sevmek beklediği nazarlardan nefret görüyorlar..kat'î müşâhade ettim.Onların o acınacak hâllerine ağladım.Hapishânedeki bir kısım arkadaşlar ağladığımı işittiler,geldiler,sordular.Ben dedim:"Şimdi beni kendi hâlime bırakınız,gidiniz..."
Evet,gördüğüm hakikattir,hayal değil! Nasıl ki bu yaz ve gündüz âhiri kıştır,öyle de gençlik yazı ve ihtiyarlık güzünün arkası kabir ve berzah kışıdır.Geçmiş zamanın elli sene evvelki hâdisâtı sinema ile hâl-i hazırda gösterildiği gibi gelecek zamanın elli sene sonraki istikbal hâdisâtını gösteren bir sinema bulunsa,ehl-i dalâlet ve sefâhetin elli-altmış sene sonraki vaziyetleri onlara gösterilse idi,şimdiki güldüklerine ve gayr-i meşrû keyiflerine nefretler ve teellümlerle ağlayacaklardı.
