uyurgezer bir kadın ve kızı yaşardı. Bir gece, sessizlik dünyayı kucakladığında, kadın ve kızı uyku halinde yürürlerken, sisle örtünmüş bahçelerinde birbirleriyle karşılaştılar. Kadın dedi ki, "Sonunda, sonunda, düşmanım! Sen, gençliğimi harap eden! Sen, benim enkazım üzerinde hayatını inşa eden! Keşke seni öldürebilsem!"
Kızı dedi ki: "Nefret dolu kadın, hem bencil hem ihtiyar! Sen! Özgür benliğimle arama giren! Kendi solmuş hayatını benim hayatıma yansıtan! Keşke ölsen!"
O anda bir horoz öttü ve iki kadın da uyandı. Anne sevecen bir şekilde sordu, "Sen misin canim?" Ve kız da sevecen bir şekilde cevap verdi: "Evet canım."