Tam kendisini anlatacakken birden duvarlarını hiç olmadığı kadar kapatıyor, sonra yine kalbiyle kendisi arasındaki o derin, o sonsuz, o ıssız boşluğa geri dönüyordu. O boşluğa geri dönünce de herkesten nefret eden, sonsuz acımasız birine dönüyordu.
Kalbiyle arasında mesafeler vardı.
Kendisini ona hatırlatacak birisini arıyordu aslında.
Ama karşısına kim çıksa o eski korkusu aklına geliyor, kalbindeki o kirli kan aklına geliyor.
Kim tarafından ve ne zaman yaralandığını hiç bilmiyorum, ama güzel ve çekici bir kadındı. Güzelliği en çok kendisini umutsuzca özlemesinden kaynaklanıyordu.