AHMET ÇETİNKAYA
@Reyakuza
Karakterlerinin her birerlerine sımsıcak sarılasım gelen yazar J. London. Martin Eden, Boksör, Yanan Gün.. her biri kendi davranışlarını başkalarınınkine göre değil de, kendi doğrularına göre belirleyen, içimize bir onur damlası sızdıran, hayatımızın bir köşesine çeki düzen verebilenler. selamlar hepsine.
Reklam
Dönüp dönüp okuduğum, yine yine dinlediğim (radro tiyatro versiyonu) alıp alıp içime gömdüğümdür Martin.
Önemli olan iyi olmak değil, kötü olmamak.. deyişindeyimdir.
Atina'lılara seslenirken esasen MÖ 400'lü yıllarından bugün kadar haykırışının duyuluşuna mı, üslubundaki nezaketin ve bilgeliğin yüceliğine mi, hayatı anlamanın çağlar ve nesiller ötesi olduğunun deliline mi? hangisine değineceğimi bilemiyorum. Felsefecilerin kurucularının inançla olan iç içeliği de gözden kaçmamalıdır sanırım.
Sabahattin Ali'yi zikredince içimde uyanan her zaman Kuyucaklı Yusuf'tur, Kürk Mantolu Madonna'dan geriye kalan hislerim biraz gizem olmuş olacak hep sanırım.
