Düşsen de yaranın dilinden anlamayacak kimselerin yanında yaranı gösterme, acını belli etme. Dişi kıran, pirince en çok benzeyen beyaz taştır ve o beyaz taşlara dikkat et.
-Acımak…. Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet, dibi görünmeyen kuyuları atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterisse başkalarının elemi' de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğ-retir.. Fikrimce yalnız doğruluk hastalığı, bir hak ve hakikat meselesi etrafında toplanmak kabiliyeti, bir cemiyet" mesut etmeye kåfi gelemez... Bunun için acımak, birbirimizin feryadını, iniltisini duyabilmek de lazım!.