Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsınız. Konuşmak canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.
Abutalip, Kazangap’ın ağzından derlediği bu söylence üzerinde uzun süre düşünmüş olacaktı ki yaşam yolunda karşılaşan Raymalı Ağa ile Begimay gibi kişilerin birbirlerine mutluluk kadar acı da getirdiklerini, çünkü birbirini, bir insanın başkalarının yargılarına bağımlı olması gibi, bugüne dek çözülmemiş bir insanlık dramıyla karşı karşıya bıraktıklarını anlatmıştı.