Arkadaş
@Rhim
Aşklarım ve inançlarım işgal altındadır
Kötü haber almak korkusunu çocuk yaşlarımdan beri içimde hissediyorum. Gece vakti çalan kapı, telaşla gelen ve uzun zamandır görmediğimiz bir tanıdık, postacının apartman boşluğundan soyadınla seslenmesi, bir yere ani davet ve daha bir sürü başka şey...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fakat şunu bilin ki bir kimsenin gelip size nasihat etmesinden ızdırap duyduğunuz kadar insanlar da sizin onlara nasihat etmenizden ızdırap duyarlar. Başkalarına nasihat etmek yerine onları bilgilendirin, bilgiyle donatın, onlar kendi yollarını bulacaklardır.
Bu öyle bir zindandır ki onu kendimle birlikte taşıyorum. Bundan dolayı bu zindana dair bilinç ve tanıma hepsinden daha zordur. Burada tutsağın kendisiyle zindan birdir. Hastalık ve hasta insan bir ve aynı olmuştur. Bu bakımdan bu hastalıktan kurtulmak zordur.
Oysa bunların hiçbirini beklemiyordum itiraf etmeliyim. Ölümcül hastalıkların istatistiklerinde bir sayısal veri olabileceğim düşüncesi bana çok uzaktı. Yapacak bir şey yok! Bütün olan bitene razı geldiğimi düşünebilirsiniz.
Hayır!
Ben teslim oldum.
Elimdeki tüm seçenekler tükenince teslim oldum.
O an yeryüzünde benim durumumdan daha önemli, daha dikkate değer, daha çok konuşulmaya layık hiçbir şey yokmuş gibi hissettim. Buna rağmen hastane bahçesinde kimsenin yüzünü bir parça olsun çevirip, bana bakıp, dikkat kesildiği yoktu.