R.F
@Rhmvaf
Şu anda okuduğu kitaplar
Benim hayatımın amacı ne ve onunla ne halt edeceğim? Bilmiyorum ve korkuyorum. Asla istediğim bütün kitapları okuyamayacağım; olmak istediğim bütün insanlar olamayacağım ve yaşamak istediğim bütün hayatları yaşayamayacağım. Kendimi istediğim bütün becerileri edinecek kadar eğitemeyeceğim. Bunlanı neden istiyorum? Hayatımda mümkün olan zihinsel ve fiziksel tecrübelerin tüm renklerini, tonlarını ve çeşitlerini tatmak ve hissetmek istiyorum. Ve korkunç derecede sınırlıyım. Yine de gerzeğin teki değilim: yavan, kör ve aptal değilim. Günlerini tekerlekli sandalyede geçiren kolsuz, bacaksız bir gazi değilim. Ayağını sürüye sürüye akıl hastanesinin kapısından çıkan o mongolumsu ihtiyar adam değilim. Uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm. Belki bu hislerimi seçenekler arasında karar vermek zorunda kalmaktan duyduğum nefrete dayandırabilirsin. Belki de herkes olmak istememin sebebi budur - kimse beni ben olduğum için suçlayamasm diye. Kendi kişilik gelişimim ve felsefemin sorumluluğunu üstlenmeyeyim diye. İnsanlar mutlu - bu, kendi payından memnun olduğun anlamına geliyorsa: acayip ya da ıstıraplı uçları, merak edecek ya da soru soracak alanı olmaksızın, tam da kendi şekline uygun bir çemberin içinde debelenip duran kanaatkâr biri gibi rahat hissetmek. Ben memnun değilim çünkü benim payım sınırlı, tıpkı diğerlerininki gibi. İnsanlar ihtisas yapıyorlar; insanlar kendilerini bir fikre adıyorlar; insanlar "kendilerini buluyorlar". Ama kendini bulmaktan gelen asıl memnuniyet, böyle yaparak yalnızca gülünç olduğunu değil, bambaşka bir şekilde gülünç olduğunu kabul ettiğini bildiğinden, gölgede kalıyor.
Reklam
Nəyi birinci növbədə yaddan çıxarmaq lazımdırsa, onu daha çox yada salırsan. Yaddaşımız çox məkrlidir, çünki həm ən lazımlı anlarda bizə dönük çıxır, həm də ağılsız və düşüncəsizdir, bizə lazım olmayan anlarda peyda olur. Kədərləndirən şeylərə gəldikdə özünü saxlaya bilmir, hər şeyi üzə çıxarır. Sevinc gətirə bilən şeylərdə isə çalışqanlıq göstərmir. Bəladan qurtarmağın ən yaxşı yolu onu unutmaqdır, amma biz belə yolun olduğunu unuduruq.
Fyodor Mixayloviç Dostoyevski (1821-1881)Alıntı
"Bir insanı cinayət işlədiyi üçün edam etmək, cinayətin özü ilə müqayisə edilməyəcək çox böyük bir cəzadır. Edam edilmək, bir quldur tərəfindən öldürülməkdən daha qorxuludur. Bir quldurun öldürdüyü, məsələn, gecə vaxtı bir meşədə boğazı kəsilən adam son ana qədər qaça biləcəyi ümidi ilə yaşayır. Amma edamda, ölümü son dəfə asanlaşdıran son bir ümid yoxdur, dəqiqlik vardır onda, qəti bir qərar vardır və ondan qaça bilməyəcəyimizdən əmin olmamız bütün o qorxunc işgəncəni doğurur və bu işgəncədən daha böyüyü yoxdur yer üzündə... İnsan təbiətinin dəlilik etmədən buna dayana biləcəyini kim deyə bilər?"