Gel karanlığıma korkma; yıldızlarım var
Karanlığım kadar büyüktür yıldızlarım
Gel yalnızlığıma, yalnız kalsın acıların
Nisan kelebeğisin, yüreklere konup kalkan
Haziran çiçeğisin, tenhâlarda yağmur kokan
Rüzgârsın, esip geçmeyi bilmeyen rüzgâr
Rüyasın her gece görüp görüp ağladığım
Kader köprüsü, gözyaşlarım üstünde
Avuçlarımda ıslan sonsuza kadar
Sular durulmayacak biliyorum bu yerde
Beni bekleyen hayal ölümden az ilerde
Derdimde hangi çığlık biriktiyse, söyledim
Sevda denen ateşi tende pinhan eyledim
Ne geçtiğim topraklar benimle bakar sana
Ne de yokluktan sızan zehir karışır kana
Korkma, karanlığın da bir gün yüreği sızlar
Gelmesem de, ruhumdan sana gelir yıldızlar