Gözden çıkarılmış ikinci el hayatlar gibiydik...
Başı belada topraklarda doğmuş olmaya kefen gibi giydirilmiş bir yazdıydı sanki bütün bu yaşadıklarımız.
Kimse üstlenmediği için acının kıblesi unutulmaktır; çünkü toplumlar belleksiz, acı ise zamanın vicdanında hep öksüzdür. Yazı, acının öksüzlüğüne de sahip çıkar.
Sen yeter ki gökyüzünün sonsuz genişliğine minnet duymayı unutma. Gökyüzü, yeni bir güne uyanacağın her yerde aydınlıktır. Yüzünü rüzgara dönüp dimdik yürüyebildiğin sürece bunları yine alırsın. Sen rüzgara karşı yürüyecek ayaklara ve cürete sahip ol yeter!