Freud, insanları, kendi kendilerini sabote etmeye eğilimli varlıklar olarak tanımlar; hem içsel hem de dışsal baskılar öylesine fazladır ki, insanlar bunlara dayanamadıkları için kendilerini sabote etme eğilimi gösterirler.
Freud, psikanaliz için kendisine başvuranların değişmek istediklerini belirtmelerine rağmen, bilinçaltında acılarına tutunmak maksadıyla nasıl büyük bir çaba gösterdiklerini tekrar tekrar gözlemlemiş, buna"olumsuz terapötik tepki" adını vermiştir. Insanlar, yalnızca kendi menfaatlerine karşıt hareket etmekle kalmaz, sık sık kendi iyilik hallerine nefret geliştirir ve bu iyilik haline saldırıda bulunurlar. Freud'un "ölüm dürtüsü " olarak adlandırdığı kavram, benliğin bir parçasının, kendi canlılığını ve neşesini düşman olarak görmesini ifade eder.