Nazi tecrübesiyle olan zelil benzerliğe de neo-liberal güvenlik devletinin analizine de 'muhtaç' olmaksızın, lincin barbarlık sayılmadığı bir politik gelenekle yüz yüzeyiz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Linç, kalabalığın azlığı çiğnemesidir -bazen, tek birisini. Korunmasız, çaresiz durumdakine saldırmaktır. Köşeye kıstırılmış, kuşatılmış olana çullanmak.. Yerdekine bir tekme savurmak.. Bireysel sorumluluk üstlenmeden, kalabalığın koynuna sığınmış, 'anonim' bir cürmün gölgesine saklanarak..
Linç, modern bir sözcük. Amerikan iç savaşından sonra ırkçı Ku Klux Klan gruplarının, siyahlara uyguladığı şiddeti tanımlamak üzere kullanıldı ve yerleşti. Ki Ku Klux Klan marjinal bir hücre değil, "işinde gücünde, sıradan yurttaşların" mensup olduğu binlerce kişiye yayılmış bir örgütlenmeydi. Dolayısıyla, kitlesel bir kabul gören, diyebiliriz ki belirli bir toplumsal meşruiyete yaslanan bir pratikti.
Masalsı Öykü
Aziz Nesin'in alışılmışın dışında yazdığı bir öykü kitabı. Aziz Nesin Meddah geleneğinden esinlenerek masalsı bir öykü kitabının daha etkileyici, daha vurucu bir özellikte olabileceğini düşünüp bu öyküleri kaleme alıyor. Dönemin siyasal baskısı altında bulunan yazar söylemek istediklerini örtülü bir şekilde okuyucuya ulaştırmaya ve daha derin düşünmeye sevk edebileceği öyküleri bize sunuyor. Her daim ezilenin, ötekileştirilenin yanında olmasını bu kitabında da çok net bir şekilde görebiliyoruz. Aziz Nesin daha çok okunmalı, okutulmalı..
