Bu satırlarda yılgınlık ve yeise yer yok .İnsan, elindeki imkânları daha soylu bir hayat sürmek için , seferber etmek zorundadır :
Gönlü mihver alan bir yolculukta ,ödev ahlakı ve sorumluluk bilinciyle yaşamak . Üzerinde yaşadığımız mübarek toprağın ve altında nefes alıp verdiğimiz mübarek gökyüzünün bize yüklediği emanet şuurunun farkında olmak .
İnsan anlamdan boşaltılmış bir kâinatı ancak bu şekilde yeniden ışıklandirabilir kozmik yalnızlığında kurtularak ."Allah bes, bâki heves" dediği bir birlik düşüncesine ulasabilir.Geldik gidiyoruz, bütün mesele" aşk ile ani seyretmek ".