On yaşında bir çocuğun iki bin liralık cep telefonu sahip olduğu bir tatminsizlik ve görgüsüzlük dünyasında, anne, baba gerekirse taş yiyor, çocuklarını yıllık-yirmi-otuz bin liraya özel ana sınıflarına yazdırıyor. Bu para öyle bir iki senede ödenmeyecek, ha! On altı yıla varan bir öğrencilik dönemi var. Hesapta evlada yatırım değil mi? Hayır efendim, standartlara yatırım bu! Medeniyet ufkunun bizi götürdüğü yoldaki köleleşme yatırımı.
Hele bir de bizimki gibi gelişmekte (!) olan bir ülkedeyseniz, vay halinize! Eğitim parayla, sağlık hizmetlerinin iyisi parayla... Hayatta kalabilmek için sisteme değil mesleğinize değil tanıdıklarınıza güvenmelisiniz. Cebinizdeki kartvizit kadar oksijen tüketme hakkınız var.