Rojin
@Rojinakdnz
Tercihleriniz umutlarınızı yansıtsın, korkularınızı değil.
twitter.com/_kronoos
72 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Bu kitap benim için görme duyusunun kaybından çok cehaletin ve ahlaki çözülmenin anlatısıdır. Saramago, modern dünyanın ilerleme ve aydınlanma iddialarının insanı daha bilinçli kılmadığını, aksine bencilleştirdiğini ve vicdandan uzaklaştırdığını gösteriyor. Romanın başındaki trafik sahnesiyle birlikte statü sahibi bireylerin düzen bozulduğunda empatiyi nasıl kaybettiği çok açık.
Karantina sürecinde körlüğün yayılmasıyla birlikte ahlaki sınırların da hızla ortadan kalktığı görülüyor. Gücün silah yoluyla ele geçirilmesi, cehaletin şiddetle birleştiğinde ne kadar yıkıcı olabileceğini simgeliyor. Doktorun karısı üzerinden ise doğruyu bilmek ile doğruyu yapmak arasındaki felsefi çatışma işleniyor. eylemsizliğin de ağır bedelleri olduğu vurgulanıyor.
Roman, kutsal ve ahlaki değerlerden kopmuş bir insanın kolaylıkla hayvanileşebileceğini gösteriyor. Bu yönüyle düşündürücü ve güçlü olsa da şiddet ve cinselliğin yoğun kullanımı eserin etkisini benim için zayıflattı. Genel olarak Körlük, insanlığın teknolojik ilerlemesine karşın ahlaki gerilemesini sert bir dille eleştiren, ancak rahatsız edici yönleri olan bir romandı.
Bazen iyileşmek, tutunmaktan değil, bırakmaktan geçiyor. İnsanlara, geçmişe, beklentilere…. Mogahed öyle bir dille anlatıyor ki, kalbin neden bu kadar yorulduğunu anlıyorsun. Çünkü yanlış yerlerde dinlenmiş, yanlış şeylere bağlanmış. Ve o an fark ediyorsun gerçek huzur insanlardan değil, Yaradan’dan geliyor. Bu kitabı okurken düşündüğüm, sustuğum anlar oldu. Ama en çok şunu hissettim: Kalp kırıldığında, aslında sahibine dönmenin zamanı gelmiştir.
Dil Belası kitabı beni gerçekten derinden etkiledi. Her satırında insanın kendini sorgulaması gereken bir şey var. Dilin ne kadar güçlü, ama aynı zamanda ne kadar tehlikeli olabileceğini öyle güzel anlatmış ki okudukça insan susmanın değerini anlıyor.
Bazen bir kelimenin bile ne kadar kırıcı olabileceğini, bazen de sessizliğin ne kadar bilgece bir duruş olduğunu fark ettiriyor.
Bu kitap sadece okunmuyor, hissediliyor. Bitirdikten sonra etkisi gerçekten kalıyor insanda. Muhakkak okunması gereken bir kitap.
Ferenc Molnar’ın Pal Sokağı Çocukları kitabı dostluk, cesaret ve fedakarlık üzerine unutulmaz bir eser. Pal Sokağı çocuklarının arsalarını koruma mücadelesi aslında birlik olmanın ve aidiyetin önemini anlatıyor. En çok öne çıkan karakter Nemecsek küçük ve güçsüz görünmesine rağmen gösterdiği cesaret ve sadakatiyle gerçek kahraman oluyor. Onun hikayesi okura fedakarlığın ve yürekten gelen gücün değerini hatırlatıyor. Kısacası kitap çocuk dünyasını anlatırken bizlere de sadakat cesaret ve birlik duygusunu öğreten etkileyici bir klasik.
Kitabı büyük bir beğeniyle okudum. İlk kez bu türde bir yazım tekniğiyle yazılmış bir kitap okudum. Sol sayfalarda Ekmel Bey’in, sağ sayfalarda ise Derya Hanım’ın günlüğüne yer verilmiş olması, iki karakterin dünyasına paralel bir şekilde dahil olmami mümkün kıldı. Her iki karakterin de küçük yaşlarda yaşadıkları travmalar, sevgisizlik ve mutsuzluk, ilerleyen yıllardaki hayatlarına derin izler bırakmış. Mutlu aile tabloları genellikle birbirine benzerken, mutsuz ailelerin hikayelerinin her zaman farklı oluşu bu kitapta çarpıcı bir biçimde yansıtılmış. Ayrıca eser, modern zamanın insanlık hâllerini ve psikolojik çözümlemelerini etkileyici bir şekilde ortaya koyuyor.
