R.
@Rojjell
Bir alıntı dünyası
... rüzgar usul usul yüzüme doğru eserdi. Kelimelerim, sanki benim ağzımdan çıkmıyormuş gibi, rüzgarla beraber uçup giderdi.
Reklam
Bilemedim hiçbir zaman yükseğin, alçaktan neden bu denli değerli olduğunu. Sormadım da hiç kimseye. Belki yoktu henüz cevabı, yaşamdaki çoğu şeyin cevapsızlığı gibi...
Neden hep mutluluk bulutlarla, gökyüzüyle bağdaştırılmıştır? Neden mutluyken havalara uçarız da mutsuzken kendimizi yerin dibine girmiş hissederiz? Neden dünya başımıza yıkılır, vücudumuzun bile en tepesine zarar vermekten korkarız? Nedir tepelerle, yükseklerle derdimiz?
Nasıl böyle konuşabiliyordu insanlar?Nasıl böyle kendilerinden habersiz olabiliyorlardı?
Reklam