Kaosun denklemi çok basit aslında. Yaşam = yaşam. Ölüm = ölüm. Oysa hepimiz kendi denklemimizi kurmanın ve dünyayı ona eşdeğer kılmanın peşindeyiz. Ne aymazlık!
Yarı yaşamdaydı sanki. Sessizlik topyekün saldırıya geçmişti; saatler durunca zaman da durmuştu. Koza’sını kırıp dışarı çıkamayan bir böcek gibi, hep aynı günün içinde dönüp duruyordu. Sıcak, yapışkan, havası giderek tükenen bir koza…