Hep bir yola çıkıyoruz, planlar, programlar yapıyoruz. Evdeki hesap çarşıya
uymadığında başkalarına kızıyoruz, bazen kapıları kapatıyor, kendimizi
hapsediyoruz, önümüzdeki duvarı hissediyor ama bir türlü onu yıkamıyoruz.
Bazen olanlara kötü talih deyip geçiyoruz. Kendi trajik hikâyemizi
tekrarlamak zorunda kalıyoruz. “Nereye gittiğimiz önemlidir ancak aynı
derecede önemli olan bir diğer şey de nereye kimin gittiğidir.” Yola çıkarken
fark etmiyoruz bile, kimdir yanımıza aldığımız?