Reyhan Seraslan
@Ronesme
“İyi bir sohbet, dehlizlerinde kaybolmayı göze aldığınız karşılıklı konuşmadır.” diyor canım hocam Kemal Sayar. Sadettin Ökten ve Kemal Sayar hocalarımın sohbetine eşlik etmek isteyenlere tavsiyemdir. Ama bir solukta okumayın, yavaş yavaş okuyun. Tesiri bol olan bir sohbet.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabın dilini ve akışını genel olarak beğendim. Ama sanırım ele aldığı konu bakımından, yer yer okumakta zorlandım. Evlilik ve ebeveynlik konuları üzerinde çok dikkatli düşünmem gerektiğini, bana farklı yollarla öğreten bir kitap oldu.
Bu kitabı bu kadar geç okumak tamamiyle benim ayıbım. Geç bulup çok sevdiklerim arasında eklendi. Kitabı bir bütün olarak düşündüğümüzde roman gibi bir bütünlük yok, konu konu ayrılmış. Bir nevi otobiyografi. İçinde anılar, sözlük, eleştiri… Birçok konuda yazı barındırıyor. Türk düşünce tarihini derinden etkileyen bir başyapıt bana kalırsa. Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Sevgi, tutku, kin, nefret… Bütün duygular bir arada ve ince ince işlenmiş. Karakterler çok sağlam ve güçlü. 19.yy İngiltere’si başarılı bir şekilde ele alınmış. Başlarda çok sıksa da devamı sürükleyiciydi. Aşk romanı evet ama bu aşk devamında doymak bilmeyen bir intikam hırsına dönüşüyor. Hatta bana kalırsa aşka dair görebileceğimiz güzel bir şey pek yok; tamamen kin, nefret ve intikam.
Kendime o kadar çok kızıyorum ki bu kitabı daha önce okumadığım için. Tasvirleri sayesinde kitabın içindeydim sanki. Emily Bronte’ nin aksine Charlotte Bronte’ nin dilini daha çok sevdim diyebilirim. Bir kadının kendine bu denli önem vermesi, boyun eğmeyişi, güçlü oluşu… Muhteşem!
