Ronidar Yüce
@Roni
12 okur puanı
Nisan 2014 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazar bu eserde adalet, sevgi, barış, mutluluk ve ahlakın ancak dogmalardan arınmış, aklı rehber edinen, vicdanı hür bir toplumda var olabileceğini; böyle bir toplum için de yine aklı, deneyi, bilgiyi esas alan dogmalardan arınmış bir eğitimle mümkün olduğunu çok çarpıcı bir biçimde ortaya koymuştur.
Biraz fazla tekrara giren düşünceleri olması nedeniyle biraz insanı sıksa da kitap mutlaka okunması gereken bir eser.
Onun kanısına göre bilgi, her ilerlemenin ilk koşuluysa da, adalet zihniyeti olmadan, insanların mutluluğu için kesin hiçbir şey gerçekleşmezdi. En iyi öğretim gören burjuva sınıfı neden o kadar çabuk son çürümüşlüğe düşüyordu? Çaldığı malları, zavallıların ve acı çekenlerin payını geri vermeyi reddederek içine düştüğü adaletsizlik suçundan, haksızlığı yüzünden değil miydi? Burjuvazinin çöküşünü örnek göstererek; bilimi derecesinden, konumundan düşmüşler yaratmakla, kötülüğü ve acıyı artırmakta suçlayarak öğrenimi mahkum ediyorlardı. Elbette, bir yalan ve adaletsizlik toplumunda bilgi için bilgi çığrından çıktıkça, evet yıkıntıları artırmış gibi görünecektir. Bilim, adalet için çalışmalıydı, gelecekteki kardeşlik beldesinin bağrında beşeri bir özgürlük ve barış ahlakına ulaşmalıydı.
