Ronin
@Ronin35
İzmir
11 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Zweig ile tanışmak ve onun dünyasına girmek için iyi bir başlangıçtır Satranç. Sizi içine çeken ve olanları size de hissettiren, canlı bir kitap.
Bir odada sıkışıp kalan Dr.B kendini oyalamak için imkansızlıklar içinde yaptığı satrançla tanışıp ustalaşması, satranç şampiyonu Czentoviç ile karşılaşması iç dünyasında yaşadıkları karanlıktan aydınlığa çıkması gibi devam eden etikleyici, sürükleyici bir hikaye. Satrancı tek başına oynayan ve bunun için kendinden iki ayrı ben oluşturan Doktor B. beyazın hamlesini yapan ben siyahın hamlesini beklerken heyecanlanıyordum, bu insanın gölgesi üzerinden atlaması gibi..
İkinci Dünya Savaşı için okuduğunuz kitaplar, filmler, belgeseller olduğunu bilerek bunu rahatlıkla söylüyorum ki bunu anlatmayı en iyi şekilde başarmış nadir kişidir Zweig.
Kendisini kitapta Doktor B. olarak görüyoruz. Saygılı, sakin, entelektüel bir kişi. Karşısında da nobran, katı, anlayışsız, kendini beğenmiş tavırlarıyla Czentovic. Aslında bu kişi Gestapo ve Nazileri temsil eder. Sonra alır ilmek ilmek işler.
İntiharından kısa bir süre önce tamamladığı bu eserin bu açıdan kıymeti büyüktür.
Satranç bir başyapıttır.
Okuyunuz.
Reklam
5 yaşında olmasına rağmen hayal gücü ve zekası çok gelişmiş olan Zeze çok yaramaz bir çocuktur. Yaptığı yaramazlıkları ona “içindeki şeytanın” yaptırdığına inanır. Nitekim mahallede yaptığı yaramazlıklar her çocuğun yapabileceği sıradan yaramazlıkların çok ötesindedir. Çok meraklı olan ve çevresindeki her şeyi keşfetmeye çalışan bu çocuğun diğer ilginç noktası ise okumayı çok erken çözmesidir. Bu yüzden öğretmeni tarafından sevilir ve öğretmeninin gözünde ve sarışın kıvırcık saçlı bir melektir. Zeze, hem babasından hem de abisinden sıklıkla dayak yer öyle ki bir keresinde yediği dayaktan dolayı haftalarca yataktan çıkamaz.
Bir taraftan herkes yaramazlıkları ile ona bela okurken diğer taraftan öğretmeninin masasındaki vazo boş kalmasın, öğretmeni üzülmesin diye çabalayan bir çocuktur Zeze. En büyük hayallerinden bir tanesi ise yarasa gibi kasabanın en havalı arabası olan Portekizlinin arabasının arkasına asılarak rüzgarı hissetmektedir. Bir gün cesaretini toplar ve bunu dener. Fakat denemesi ile başarısız olması ve Portekizliden dayak yemesi bir olur. O gün büyüdüğünde Portekizliyi öldüreceğine dair yemin eder. Nefret ile başlayan bu ilişki bir süre sonra çok iyi bir dostluğa dönüşür. Bu dostluk Zeze’nin hayatını çok değiştirir. Artık durulan ve yaramazlık yapmayı bırakan bir Zeze vardır. Tabi bu bağlılık Zeze’nin yaşayacağı acının artmasını sağlar. Portekizli, Zeze’ye ömür boyunca unutamayacağı bir acı yaşatacaktır...
Victor hugo, idamlık bir mahkumun son gününü mahkumun piskolojisiyle bire bir anlatmış ustaca. Ayrıca o dönem giyotin ile idamın en acısız idam şekli olduğu düşünülsede idam edilen kişinin kafası kesildikten sonra bile etrafındaki coşkulu kalabalığı gördüğü ve duyduğu da kitapta belirtilmiş.
Kısa ama güzel bir eser.
Victor Hugo’nun baş yapıtı “Sefiller”
Romanı okurken, karnını doyurmak için çaldığı bir parça ekmeğin bedelini 19 yıllık kürek mahkumluğu ile ödeyememiş Jean Valjean’ın susturamadığı vicdanının sesi kulaklarınızda çınlarken, nankörlük, fedakarlık, yaşamsal adaletsizlik ve insanların hırslarına yönelik daha bir çok duyguyu içinizde hissediyorsunuz...
“ Adil olmayan bir dünyanın adil bir öbür tarafı olduğuna inanmıyorum… Çünkü bu dünyadan adaletsizlik içinde götürmüş olduğunuz taşlarla öbür tarafta sağlam bir kule inşaa edemezsiniz. Yıkılır size de altında ezilmek kalır…
