Peki özgürlüğü kim istiyor? Devlet istemiyor! Tüccarlar buna fazla meraklı değiller. Toprak ağaları nefret ediyor! Köylüler duymamış. Başka kim var? İşçiler?.. Bir de ben! Hah, hah...
tüm varlığım karanlık bir âyettir benim
seni
kendinde tekrarlayarak
yeşermenin ve çiçeklenmenin sonsuz gündoğumuna götürecek.
ben bu âyette senin için âh çektim, âh!
ben bu âyetle
ağaçla ve suyla ve ateşle birleştirdim seni
Üstinsan kıskançlıktan arınmış, ahlakını toplum normallerine göre düzenlemiş bir insan olmak zorunda değildi. Cinselliği geleneksel kalıpların dışında olabilirdi. Hatta ona bu yönüyle “ahlaksız” dahi denebilirdi. Çünkü cinsellik insana daima ahlaksızlık olarak öğretildi. Ancak üstinsan kendi yolunu inşa etmeli ve arzuları adına savaşabilmeliydi.