Ve artık bilmesinin zamanı geldi! Gözlerini açmalı. Nefesine sahip çıkmasının zamanı geldi. Hayat reddedemeyeceği kadar güzel ve gerçek. Bu hayatta umut, sevgi, dostluk, insanlık, var! Ölümse boş bir kağıt!
Kayra, yolculuğunun parçaladığı hayatını toplayıp geri dönmelisin. Çünkü burada
Her şey var!... Her şey var.
"Kinyas!"
Kâğıdı alıp dizime yasladım. Ve üzerine, son hatırladıklarımı da karaladıktan sonra karanlığa aldırmadan, sıra geldi zihnimi hala ayakta tutan üç kelimeye. Onlar da telaffuz edildiği zaman tek bir kayra kalmayacak geriye...
Hem yazıyorum hem söylüyorum yüksek sesle
"Hicbir şey yok! Hicbir şey yok. Hicbir şey.."