Önceden hiçbir deneyimin de yok bu konuda. En kötüsü bu : Gelecek her kötülüğe, bedensel her acıya katlanmak isteğiyle dolusun , ama için korkularla dolu.
Hazırsındır insanları sevmeye. Hep birilerine güvenmek,birilerine yakınlaşmak ,bir şeyler vermek isteğiyle dolusundur. Yakınlaşmalarının çoğu yıkımlarla bitmiş olsa da böylesindir.
Ne kadar uzak sana. Ne kadar dışındasın. Işıkların bir bir yakıldığı evlerde perdelerin bile daha çekilip örtülmemiş olduğu düşüncesi, uzak bir mutluluk gibi sarıveriyor seni. Bir kapıyı açmak, bir odaya girmek, bir ışığı yakmak , bir pencereyi kapatmak , bir perdeyi çekmek geliyor içinden.
Sonra o ayrılık saati gelmiş olmalı ki , her şeyin altüst edildiği odalardan çuvallara tıka basa doldurulan kitaplarla birlikte seni de alıp götürdüler.