Kendimi fiziksel olarak zayıf ve kırgın hissediyordum ama esas rahatsızlığım zihnimin söze dökülemeyecek sefaletiydi: Bana sessiz gözyaşları döktüren bir sefalet...
Evet, Bayan Reed, zihnimdeki bazı korkutucu sancıları size borçluyum. Ama sizi affetmeliyim çünkü ne yaptığınızı bilmiyordunuz; kalbimi parçalarken yalnızca kötü huylarımı söküp attığınızı sanıyordunuz.
"Afifeciğim, çok istedin ve çok çalıştın.
Sonunda başardın güzel kızım. Ama bunu tek başına yapmadığını asla unutma. Senden öncekilerin deneyleri, tecrübeleri taşıdı seni bu başarıya. Sıradan insanlardan farkın, çok istemen, çok çalışman ve Allah vergisi kabiliyetindi... 14 Nisan 1920."