Kaygı hemen yerleşir yüreğin dibine
Orada gizli acılar yaratır,
Telaşla dolanır, ne istek ne de huzur bırakır;
Sürekli yeni maskelere bürünür,
Girer ev-bark, çoluk-çocuk şekline,
Ateş, su, kılıç ve zehir olur bazen de:
Seni ilgilendirmeyen her şeyden korkarsın,
Ve asla kaybetmeyeceklerine sürekli ağlarsın.
Silindi, geçti artık o demler,
Uçup gitti acılar ve hazlar;
Sez şimdiden: Bulacaksın derman!
Güven yeni doğan güne!
Yeşeriyor vadiler, kabarıyor tepeler,
Dinleniyor çalılıklar gölgede,
Ve salınan gümüş dalgalarla
Olgunlaşıyor ekin hasat için.