“Bana gerçek sevginin ve fedakarlığın ne demek olduğunu öğrettin.” dedi güçsüz bir ses tonuyla. Sesini belkide son kez duyuyordum bu evrende.
“Sonucun ne olduğu bunun nasıl bittiği ya da biteceği umurumda değil. Seninleyim ve benim için önemli olan tek şey bu.”Ardından sustu ve bakışlarını uçurumdan aşağı çevirdi. “İnan bir gram korkmuyorum” dedi tok bir sesle. Yeniden gözleri beni bulduğunda gülümsedi.
“Çünkü ben kendimi bu sona çoktan hazırlamıştım.”
“İntihara korkaklık diyorduk, evet!” diye bağırdım histerik bir şekilde. “Evet ama cesur olamıyorsak eğer, birlikte korkak olmaktan başka ne çaremiz var ?”
Yavaşça uzanıp iki yandan ellerimi tuttu.”Ben seninle korkak olmaya varım.”