Biraz gerçekçi düşündüğümde
sonsuza değil sona inanıyorum; çünkü her şeyin bir sonu
var, her şeye bir ömür biçilmiş. Kullandığımız telefonun,
bindiğimiz arabanın, oturduğumuz evin, ilişkilerimizin hatta
aldığımız nefesin. Kısacası aklınıza gelebilecek her şeyin
bir sonu var şu hayatta.
Güvendiğin biri seni incittiğinde, değer verdiğini hissetmek
istediğin bir insanda bunu göremediğinde, başarılı
olmak istediğin zaman başarısız olduğunda, iş görüşmesine
gidip işe alınmadığında, kazanmak istediğin sınavı kazanamadığında,
kısacası istediğin şeyler olmadığında kendine
şunu fısılda:
Rota yeniden oluşturuluyor. . .
Başka bir yol her zaman var,
insan öyle ya da böyle bir şekilde o yolu buluyor.
İnsanların istediği gibi biri olmak için doğmadığımın
bilincine çoktan vardım ama varana kadar neler yaşadığımı
bir ben bilirim, bir de Allah. Dost kazıkları, terk edilmeler,
ailevi sorunlar, yarım bırakılmalar, yanılmalar; kısacası kullanılan
iyi niyetimin ve yaptığım fedakarlıkların karşısında
aldığım vefasızlıklar, bana kalan kırgınlıklar ve acılar sonucunda
artık "ben" diyebilmeyi başarabiliyorum. Bunu da
belirleyebildiğim sınırlarıma, gerektiğinde kuyruğumu dik
tutup her şeyini onayladık.larıma "hayır" diyebilmeye borçluyum.
Sınırlarıma saygı duymayan insanları da hayatımdan
sildiğimden beri eskisi gibi üzülmüyorum.