Bilincinin mantıklı olan tarafı ne kadar da pervasız,ne kadar da iyi niyyetliydi.Dakikalar geçtikçe ciğerleri kanla doluyordu.Birazdan tansiyonu tamamen düşecek ve bilincini yitirmemek için verdiği savaşı kaybedecekdi.Şimdiden kafasına çeşitli düşünceler üşüşmüştü bile.Çoktan unuttuğunu düşündüğü,ona sıcaklık ve güven duygusu veren çocukluk anıları ve hissleri-beynin ölüme yaklaşanlarda görülen ve ölümü kolaylaştıran nörolojik mucizeleri.Tabiatın bizi kucağına almadan önce sunmuş olduğu son hediye.