İnanıyorum ki bu kadim öğretilerden öğrenecek çok şeyimiz var. Ne zaman kızgınlık ya da husumet ya da kıskançlık alevleri sarmaya başlasa zihninin perdelerini, usulca aç Mevlânâ’nın dizelerini, derin bir soluk al, oku sessizce bir müddet başka hiçbir şey düşünmeden… Unutma ki onlar bizden çok daha zor bir dönemde yaşadılar, buna rağmen sükûnetlerini ve bilgeliklerini terk etmediler.
Hiçbir yere ait olmadan, kendine sıfatlar ve unvanlar atfetmeden, “oldum” zannetmeden, “vardım” demeden, hiçbir kolektif kimliğe eğilim göstermeden, birey olmak, sadece insan...
Kitap harikaydı. Otofajinin faydalarını, bunun için yapılması gereken 16-8 açlık orucunu anlatıyor. Bunun vücuda, hayat kalitesine nasıl iyi anlamda etkilediğinden bahsediyor. Kitaptan notlar alıp tekrar okumayı düşünüyorum