Geçen bizim bitmek bilmeyen virajlı yollarda gece 12 sularında bir kaza olmuş. Kadın oğlu ve şoför. Kadın kırklı yaşlarda, oğlu ve şoför daha gencecik. Bizim köy başta olmak üzere civar köylerden onlarca araba gitti olay yerine "yardım etmek için"! Şoförün emniyet kemeri takılıymış yaralı çıkmış o. Anne ve oğlu arabadan fırlamışlar. İyice kontrol etmişler oğlunun nabzını ama kurtulamamış. Olay yerinde can vermiş. Arabadan fırladığı esnada üstü başı açılmış kadının, olay yerine gidenler hep erkekmiş iyice kontrol etmemişler nabzını. Üstünü örtüp öldü demişler. Yaralı şoförü hastaneye yetiştireli iki saat olmuş. Bir hemşire gelip bakmış yerde üstü kapatılan kadına. Hala atıyormuş nabzı. Almışlar onuda ama yetiştirememişler hastaneye. Yolda can vermiş. İki saat beklemiş orda üstü örtülü şekilde ama kimse gidip bakmamış bile. "yardım" etmek için giden onca insan hiç bir işe yaramamış. Sırf üstü açıldı diye ölüme terk edilmiş kadın...
İnsanlıktan hiç bir beklentim kalmadı artık. Nasıl bu duruma gelebildik. Söyleyecek başka sözüm kalmadı.
Ruhun şad olsun üstü örtülen kadın...