İntihara yatkın, intihara yazgılı değildir, her hayal kırıklığından, her tecrübeden önce ona adanmıştır: Mutluluk da mutsuzluk kadar intihara iter, hatta belki daha da fazla, zira şekilsiz, belkisiz olduğundan, tüketici bir intibak çabası ister, halbuki mutsuzluk bir ayinin güvencesini ve kesinliğini sunar.
Eğer özgür olmak istiyorsak, ne pahasına olursa olsun kendimizi ondan azat etmeliyiz; ama gerçekten özgür olmak için bir adım daha gerekir: Bizzat özgürlükten azat olmak, özgürlüğü artık putlaştırmamak için onu bir önyargı veya bir bahane mertebesine indirmek. Arzu duymadan nasıl hareket edeceğimizi öğrenmeye ancak o zaman başlarız.