Ruberuvareste

tekrar sakinleşince kimsenin böylesi bir insan yalnızlığını tahayyül edemeyeceğini düşündüm. En yalnız gün, tüın günlerin en ıssızı. Sonra gittim ve çırılçıplak kalana kadar ağacı salladım. Bu dinginliğin ortasında elmalar yeri dövdüler. Bittiğinde, tekinsiz bir sessizlik. beni içine çekti, etrafıma baktım ama kimse yoktu. Orada yalnızclım. Terk edilmiş bir çamaşırhanede biraz su içtim ama bu sonraydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugün yalnızlık diğer günlerden daha ağır basıyor. Kendimle çift mantıklı bir ilişki geliştiriyorum. Yağmur insanı kör bırakabilir.
Hep çok hoşlandığım darı sözcüğü yürürken aklımdan çıkmıyor, zinde sözcüğü de. İki sözcük arasında bağlantı bulmak bir işkence. Zinde yürfunek oluyor ve darıyı orakla toplamak da. Ama darı ve şehvetli sözcükleri yan yana gitmiyor.
Buzu ateş olarak düşünmek buzu düşünce kadar hızlı yaratıyor.
Işık artık kaçıp kurtulamaz, burada en koyu siyah bile ışık gibi ve sessizlik de gök gürültüsü gibi tesir .eder. Artık evren daha fazla hiçlikle dolu, açılan, en siyah boşluk. Samanyolu sistemleri yoğunlaşıp anti-yıldızlara dönüşmüş. Bir saadet yayılıyor ve saadetin içinden manasızlık yetişiyor.