Her kötülük gibi, kötü örneklerin de içlerinin kötülüğünü kusan zehirli bir lisanı ve felsefesi vardır. Bu felsefenin mihveri "ego centrisme" denilen sırf kendini düşünürlük ve kendini bütün varlıkların merkezi hâlinde ve herşeyin üstünde görürlüktür.
Bunlar takıp takıştırmakla, kiminin ayağına çelme takmak, kiminin gözüne kum atmakla servete, mevki ve şöhrete kavuşmuş, ehliyet ve liyakatlerinin üstündeki yerlere oturmuş insan kılığındaki hayvanlar ve parazitlerdir. Gerçi bunlar bugün değil, her devirde görüle gelmiştir.
Sözlerime kulak ver:Arkadaş olacağın kimsede arayacağın şart çalışkanlık, dürüstlük ve iyilikseverlik olsun. Bu meziyetlerle bezenmiş olan bir insan, diğer bütün iyi vasıfları da haiz demektir.