Rüheyma Aktekin
@Ruheyma
Lisans
11 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek ,dünyadan kaçış değil; aslında ona tutulmuş bir aynaydı…
Thomas More’un Utopia’sını okurken, kitabın sadece bir ada tasviri olmadığını; yazarın kendi iç muhasebesi olduğunu hissettim. More sıradan bir yazar değil; dönemin en önemli devlet adamlarından, aynı zamanda inançlarına sadakati nedeniyle idam edilmiş bir düşünür. Yani bu kitap, yalnızca hayal gücünün ürünü değil; bir vicdanın çığlığı.
Thomas More, İngiltere’de adaletin para karşılığı satıldığı, halkın topraklarından sürüldüğü, dinin siyasi bir araç haline geldiği bir dönemde yaşıyordu. Utopia’yı yazarken aslında “Dünya böyle olmamalı” demek istedi ama bunu doğrudan söyleyemeyeceği için hayali bir ada kurdu. Bu yüzden kitap, dışarıdan ütopya gibi görünse de içinde çok güçlü bir siyasi ve ahlaki eleştiri barındırıyor.
More’un kendi hayatında da bu çatışmayı görüyoruz: Devlete bağlı ama adaletsizliğe karşı, dine sadık ama din kisvesi altındaki yozlaşmayı reddediyor. Belki de bu yüzden Utopia, sadece hayal değil; More’un özlemi, vicdanı ve cesareti.
Kitaptaki düzen bir yandan kusursuz gibi görünürken, diğer yandan insana şunu düşündürüyor:
Eğer bu düzen kusursuzsa, neden rahatsızlık hissediyorum?
İşte bu rahatsızlık, Thomas More’un insan doğasına dair zekice bıraktığı imzadır.
Utopia bana şunu hissettirdi: Thomas More bir hayal anlatmıyor; “Eğer biz değişmezsek, hiçbir sistem bizi kurtaramaz” diyor. Kitabı bitirdiğimde yalnızca bir ütopya okumuş olmadım, aynı zamanda yazarın bir insan, bir devlet adamı ve bir vicdan sahibi olarak verdiği mücadeleye de tanıklık ettim.
Belki de Utopia, varılacak bir yer değil; ulaşmak için insanın önce kendini dönüştürmesi gereken bir bilinç halidir.
Ne dersiniz?
Reklam
Hiç kimseye kötülük etmiyorum, hiç kimse için kötü söylemiyorum, kötü düşünmüyorum, herkesin iyiliğini istiyorum. Bir insanın yaşayabilmesi için bu yetmiyorsa, yemin ederim ki, yaşamakta gözüm yok…
Reklam