"Ülkemiz büyük bir oyun yeridir." Her sabah uyanınca, biraz isteksiz de olsak, hepimiz sahnenin bir yerinde , bizi çevreleyen büyük ve uzak dünyanın sevimli bi benzerini kurmak için toplanırız . Küçük topluluklar olarak , birbirimizden bağımsız davranarak ve birbirimizi seyrederek günlük oyunlarımıza başlarız.
Gerçek saadet tasvir edilemez , sadece hissedilir ve tasvir imkanı ne kadar az olursa o kadar iyi hissedilir. Çünkü o bir olaylar toplamından doğma bir şey değildir, devamlı bir haldir.
Karşımızda bir kalbin konuştuğunu gerçekten hissettiğimiz zaman ondan dökülen şeyleri almak için kendi kalbimiz açılır ve bir pedagogun bütün ahlak dersleri hiç bir zaman kendisine bağlı bulunduğumuz makbul bir kadının muhabbetli ve şefkatli gevezelikleri kadar kıymetli olamaz.