Yüreğimde hiçbir şey yapamamanın boşluğu ve çok şey yapmanın yorgunluğu var. Günlerce hiç kımıldamadan oturmuş, ya da kendimi duvarlara vurmuş gibiyim. Hayat karşısında yorgunum artık Ve zindeyim ölümün mihrabında.
Ahmet Erhan
Tahtan indirilmiş soylu saatler, eprimiş saray kıyafetlerine bürünmüş saatler, paramparça sıkıntılarının çokluğuyla övünen bir dünyadan buraya düşmüş saatler...
Ey donuk mutluluk ...Ey yolların kavuşturduğu yerdeki sonsuz durak! Düşteyim ve dikkat kesilmiş zihnimin ardında benimle düşlere dalan biri var... Ve belki de ben, var olmayan o Kimsenin düşüyüm sadece...
Çünkü "özel hayat " bize saklı değildir ...kapitalizmin bizi sakladığı bir kozadan, kendisine katlanabilmemiz için bizi içinde tuttuğu bir kozadan başka bir şey değildir ."özel hayat" ...