Ruken

Hani, kurşun sıksan geçmez geceden, Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hangi acıyla yaprak dökersek dökelim İnsan kendini seveceği bir dünya buluyor...
Zaman sayılmıyor sevgilim Hayat Kaf dağının ardına çekildi Çiy taneleri kumlarda birer Leyla masalı Yıldızlar başka avuçlarda terliyor Kimse kendinden bir yere gitmiyor Yaşıyoruz sessizce yaramızı severek.
Ne diyordu ince şeylerin annesi "Ötekini oku, derinde dipte duranı."*
"Geride kalmanın cezasıyım -diyor- Biliyor musun, hoyratlık değil de İncelik yakıyor canımı..."