Rukiye Çalışır
@Rukiss13
İnsta: rukisinseyirdefteri
Türkçe Öğretmeni
Konya
233 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
"Burada öyle kendini beğenmiş bir şekilde oturuyorsun. Sanki eleştirilecek hiçbir yanın yokmuş gibi.
...
Ama sen benden daha iyi değilsin. Benim ahlak anlayışımın sen ve senin gibilerden bir şekilde farklı olduğunu düşünüyorsun. Yine de seni benden ayıran hiçbir şey yok."
Anlatımının dinginliğine bayıldım. Öyle hızlıca okuyup bitirmene bir şekilde engel oluyormuş hissi verdi bana. Psikolojik tahlilleri güzel, yoğun. Çevirmenlik mevzusu da ilgimi çekti.
Kitamura'nın 2025 Booker Uzun Liste'ye giren Audition'unu da merakla bekliyorum.
Bürokrasi Her Yerde!
Savaş sonrası Japonya'sında bir gazete, eğlencesine boğa güreşi turnuvası düzenlemeye kalkar. Boğaların nakliyesinden, yemlerine; biletinden hava durumuna kadar tüm ayrıntıları organize etmek gerekir.
İşin içinde bürokrasi çarkı ve halihazırda pay almak için bekleyen aslanlar, hatta kurtlar varsa...
Gerçek bir turnuvadan ilham almış yazarımız.
Bazen Türkiye'deymiş gibi hissettim.
Arka planda sessizce akan bir ilişki de var. Onun da ayrıca ele alınması kaçınılmaz.
Puan vermedi·360 syf.··
Beğendi
·2024 125. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 18 Kasım 2024 23:00
Zor Zamanlar, adı gibi Guatemala tarihinin acı dolu yıllarını anlatıyor: 1950'li yıllar. ABD emperyalizminin yine her noktada parmağının olduğu bir dönem ve ülke. Planlar, entrikalar, kuklalar, kan, şiddet, devrim... Teke Şenliği'nden tanıdığımız Dominik Cumhuriyeti diktatör sevgili Trujillo'yu bile görüyoruz kitapta. Çünkü komşu ülkeler de işin içinde.
Llosa Latin Amerika'nın zor ve karanlık yanını çok iyi ve güçlü anlatan yazarlardan biri. Hatta en iyisi. Burda da gücünü göstermiş. Hem gerçek unsurlar hem hayali kurguları birleştirerek ortaya harika bir eser çıkarmış. Ders kitabı olarak okutulacak nitelikte. Her kitabıyla beni kendine hayran bıraktırıypr.
Gel gelelim kitapta onlarca isim ve karakter geçiyor. Tüm bu isimler okuma sürecini zorlaştırıyor ve beyni yoruyor. Hepsine hakim olayım derseniz kendinize işkence edersiniz. Ben tadını çıkarmaya baktım, bu kurgunun ne kadar tadı çıkarılırsa artık. Ve ara tatilde okumuyor olsaydım okul zamanı kesinlikle odaklanamazdım.
Latin Amerika Edebiyatı, devrim, sömürü, siyaset, diktatörlük temalarını sevenler için biçilmiş kaptan. Llosa'cılar zaten böyle bir eser olduğunun farkındadır.
Kız'la Randevu'yu Pedro Paramo'ya benzetildiği yönündeki yazıyı okuyunca aldım. Çok severim Pedro Paramo'ya. Birkaç gün önce de kitaptan uyarlama filmini seyretmiştim.
Evet, yaratılan atmosfer açısından çok benziyor. Sadece modern hali diyebilirim.
Yine gizemli bir köye ölmeye gelen bir eroin bağımlısının yaşadıklarını anlatıyor yazar. Adı geçen "Kız" ise eroinin argodaki adı. Köyde yaşayanlar gerçekten yaşıyor mu, ölüler ile mi konuşuyor gibi meseleler Pedro Paramo'da olduğu gibi halüsinasyon-gerçek ikilemiyle yoğrulmuş. Bir eroinman ne hisseder, ne düşünür, ölümle yaşam arasındaki çizgide neler olur, çok güzel yansıtılmış.
Okurken aklıma sık sık Kör Baykuş geldi. Yorumunu okuduğum arkadaşım Nilgün de aynı şeyi yazmış. Katılıyorum ona bu konuda da. Kör Baykuş da en sevdiklerimdendir bu arada. Bu şekilde aklımla, beynimle oynayan, sisli kurguları hep sevmişimdir. Hangisi gerçek diye çok zorlamam kendimi, aldığım keyfe bakarım.
Çok konuşulan bir diğer konu da yazarın anne tarafından Marquez'in, baba tarafından da Salvador Elizondo isimli Meksikalı bir yazarın torunu olmasıymış. Yazarımızın bunu konuşmak istemeyip saklı tutmak istemesini de haklı buluyorum. Ama edebiyat dünyası bunu elbette konu edinecektir.
Modern Latin edebiyatı adına iyi bir çalışma olmuş. Şöyle de bir nokta var ki tek başına bir eroin bağımlısının yaşadıklarını okuyor olsaydım çok zevk almazdım.
Öncelikle kitabın isminden bahsedeyim. Kitabın ismi, Tinker, Tailor, Soldier, Sailor... diye devam eden bir tekerlemeden geliyor. Kitapta anne kahraman da bebeğe Denizci diye sesleniyor zaten.
İçeriğine gelecek olursam hayli can sıkıcı. Yeni bebek sahibi olmuş bir çiftin yeni hayatlarına adapte olma süreci diyeceğim olmayacak. Çünkü bu süreçte baba yok. Yani annenin yaşadığı zorluklara, sıkıntılara, bebek bakımına asla dahil olmuyor. Üstelik üstten bakışı işe de anneyi suçlu hissettiriyor, ezmeye çalışıyor ve manipüle ediyor.
Bu yolculukta annenin yaşadıkları birçok anneye tanıdık gelebilir. İki çocuk sahibi bir anne olarak doğum sonrası yaşanan postpartum depresyonu ucundan kıyısından ben de yaşadım. Bu süreçte en ihtiyacımız olan şey, destek. Eşim dışında aileden başka birinden destek almadım. Eşim de olmasaydı ne yapardım hiç bilmiyorum. İşte böyle fiziken ailede var olup da hiçbir desteği, katkısı, yardımı olmayan bir eşi-baba müsveddesini okumak sinirlerimi bozdu. Yalnız bırakılan bir kadın her halükarda bu sıkıntıları yaşar elbette. Kendine vakit ayıramaması ve küçücük bir bebekle eve hapsolmak da cabası.
Bu kitabı en çok da erkekler okumalı bu yüzden. Hayat müşterektir düsturu ile yola çıkılıyorsa hele. Ki kadınlar, en çok da kendilerine doğum sonrası yapılan bir yanlışı, bir hareketi asla unutmaz, derim.
Meselesinin iyi olmasının yanı sıra kitabın anlatımı da çok güçlü. Çok çok beğenerek ve söylenerek okudum.
