Rukiye Aslan
@Rukiye_A
36 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum."
" Benim Aliman da bir insandı. Umudunu inancını yitirmemişti. Karanlık bir gecede düşman hatlarının gerisine paraşütle atlayan sonra hiçbir iz bırakmadan kayıplara karışan Caynak'ın, bir gün çıkıp geleceğine inanıyordu. İnsanlığa inanıyor, dünyanın bu derece adaletsiz olamayacağına inanıyordu. Onun inancını sarsmak, umudunu kırmak istemiyordum. Hatta, bir çocuk gibi ben de inandım söylediklerine. Ya gerçekten yaşıyorsa? Güzel bir günde çıkıp gelirse?... "
" Bir öğretmen olmak istiyordum. Candan isteğim şey öğretmen olmaktı. Ama, beyaz tebeşir ve cetvel yerine, elime asker tüfeği almak zorunda kaldım. Bunun sorumlusu da ben değilim. Yaşadığımız devir böyle istedi. Çocuklara bir defa bile ders vermek nasip olmadı bana...Benim fedakarlık duygum, hayat okulunda yoğrularak pekişti. Bu benim, öğretmenleri olmak istediğim çocuklara ilk ve son dersimdir. "
" Sesinde bir korku vardı ama, bir mucize bekleyen insanın heyecanı da vardı.
Ah o umut! O hiç sönmeyen ama gerçekleşmeyen korkunç umut! "