Zamanın tam ortasında olduğumu ve hiç bitmeyeceğini düşünüyordum.
Şimdi geçmişe bakıyorum; ne çok yol katetmişim.
Ama zihnimde hâlâ aynı yerde sayıyormuşum gibi hissediyorum.
Çocukluğum çok uzakta… 16-17 yaşlarımı çoktan geçmişim.
20’lerime buruk bir veda etmeme iki yıl kaldı.
Yıllarca zaman, benim için gelip geçen bir şey değildi sanki.
Şimdi saçıma aklar düştükçe, zamanın da gerçekten geçtiğini anlıyorum.
İçimde garip garip hüzünler var.