Gözlerini kapatıyorsun,
Gözlerinin ardındaki hayaller gördüklerinden daha mutluluk verici, hissediyorsun.
Alçaklarda bir bulut,
Biraz yıldız,
Tenini ısıtan güneş,
Başına düşen yağmur.
Elini uzatsan dokunacakmışsın gibi hissediyorsun ama hayallere dokunulmaz, biliyorsun.
Eğer biri bize vuracakmış gibi elini aniden gözlerimize doğru kaldırırsa, onun bizim arkadaşımız olduğunu, bunu sadece oyun olsun diye yaptığını ve bize zarar vermekten çekineceğini bildiğimiz hâlde gözlerimizin kapanmasını engellemekte yine de zorluk çekeriz. Bu olay gösterir ki gözleri kapatan ruhun aracılığı değildir, çünkü bu hareket ruhumuzun tek ya da en azından başlıca eylemi olan istemeye karşıdır. Öyleyse sebep şudur: Bedenimizin makinesi öyle oluşturulmuş ki bu elin gözlerimize doğru yaptığı hareket beynimizde can ruhlarını göz kapaklarını indirmeye yarayan kaslara yönlendiren başka bir harekete yol açar.