Rumeysa
@Rumedxr
I was quiet but I was not blind
104 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitabı 2022 yılından beri çok duyuyordum. O zamanlar 11. sınıftaydım ve aşırı ilgimi çekmişti konusu, her yerde karşıma çıkıyordu ancak almaya, okumaya bir türlü fırsatım olmadı. Şimdi 21 yaşımın başlarındayım ve arkadaşımda görünce ödünç istedim, bir günde de okudum. Kitabı bana verdiğinde bu benim 2. Okuyuşum olacak çok duygusal ben ağlamıştım vs dedi. Ben de umarım beni de tatmin eder bu konuda diye düşünerek başladım kitaba. Gerçekten çok güzel bir kitap tek solukta okunup biten bir kitap ancak bana o duygular geçmedi sanırım kitabı ilk duyduğumda (lisedeyken) okumalıymışım...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir Kalbin Çöküşü, anlatıcının babasıyla olan ilişkisini ve bunun onda bıraktığı yükü anlatıyor. Babaya karşı bastırılan öfke, kırgınlık ve suçluluk var ama bunlar açık açık söylenmiyor; her şey anlatıcının kafasının içinde dönüp duruyor. Kendini sürekli haklı çıkarmaya çalışıyor, sakin ve mantıklı olduğunu düşünüyor ama aslında içten içe dağılıyor. Çöküş bir anda olmuyor; küçük rahatsızlıklar, susturulan vicdan ve yüzleşmekten kaçılan duygularla yavaş yavaş geliyor. Okurken şunu hissediyorsun: insan bazen en çok kendi iç sesiyle baş edemiyor.
Bir yandan da "bir Baba'nın en bi sevdikleri tarafından yok edilmesi..." tabirine yaklaştırdı beni!
Bir Kalbin Çöküşü bana büyük olaylardan çok, insanın içinden içinden nasıl dağıldığını anlatan bir metin gibi geldi. Hikâye babayla kurulan ilişki etrafında dönüyor ama baba aslında bir figür; asıl mesele anlatıcının kafasının içi. Bastırılmış öfke, suçluluk ve vicdan sürekli orada, ama anlatıcı bunlarla yüzleşmek yerine kendini sakin, mantıklı ve haklı olduğuna ikna etmeye çalışıyor.
Metni okurken çöküşün bir anda olmadığını hissediyorsun. Küçük rahatsızlıklar, geçiştirilen duygular ve “ben iyiyim” deme hâli yavaş yavaş kalbi ele geçiriyor. Anlatıcı kendini savundukça daha da köşeye sıkışıyor. Bu da metni rahatsız edici ama gerçekçi yapıyor.
Bittiğinde olay örgüsünden çok şu duygu kalıyor: insan bazen en çok, kaçtığı duygular yüzünden yeniliyor. Bu yüzden kitap kısa olmasına rağmen etkisi uzun sürüyor.
Baş ucu kitabıEdebiyat
Bir solukta okuyup bitirmek istemedim. Sindire sindire okudum ki iyice anlayayım.
Bir çok tarih konulu, araştırma kitabı okudum her biri farklı bir yönden bakıyor olaylara, gelişmelere. Bir de 
Oğuzhan Uğur dan dinleyelim...
Oğuzhan Uğur dan dinleyelim...Farklı bir konuyla karşımıza çıkıyor Beyza Alkoç. Konu güzel, hikaye akışındaki uyum güzel ama tam oturmayan bir şeyler var. Belki de sürekli klasik okuduğum için bana öyle gelmiştir bilmiyorum...
Sanırım uzun süre etkisinden çıkmayacağım bir kitap okudum ve tek kelimeyle İNANILMAZ dı. Üstüne söylenecek bir söz bulamıyorum. Usta bir yazar ve unutulmaz bir eser...
Stefan Zweig
Stefan Zweig