….mesela bir meyveyi bir çileği pek seven,adeta onun için içi titreyen bir fakir, eğer onu edinmeye iktidarı yoksa tabii onu yemekten kendini mene mecburdur. Hatta on parası varsa onu o sevgili çileğine vermeyip bir doyumluk ekmeğe verir. Zira onu yemeye olan ihtiyacı mecburidir. Ama Cenabıhak hem doyacak gıdayı hem de o çileği ihsan ederse işte senin gibi bahtiyar bir aşık olur. Evet, ayıp olmayan ,içtinap lazım gelmeyen bir surette muaşakaya nail olur (erişir). Lakin henüz edinememiş olduğu şey hakkında arzukeş ve haris (aşırı istekli) olursa o iyi hal olmaz.