Rumeysa
@Rumiokur
Bir serinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım yazarın kalemini gerçekten çok sevdiğimi belirtmek isterim. Sıradışı anlatışı ve bilindiğin dışına çıkarak anti kahramanın gözünden hikayeyi anlatışı gerçekten etkileyiciydi. Ayrıca ben çok çok ters köşe kitaplar okumuş biri olmama rağmen tüm seri boyunca hiç bir tahminim tutmadı, her olay sürekli olarak tahmin edemeyeceğiniz şekilde sonlanıyor.
Karakterlere gelecek olursam ben okuduğum her kitapta kitaptaki karakterlerle bağ kurarım ama bu kitapta hiç bir karakterle iyi veya kötü bağ kuramadım ne ölenlerin arkasından üzülebildim nede mutlu sona kavuşanlara sevinebildim. Öyle duygu hissetmeden bitirdim seriyi. Ama buna rağmen herkese önereceğim bir seri olacak.
Reklam
Kitap bir psikiyatrist olan Ellen'nin sevgilisi Chris in isteği üzerine 9 numaradaki bir hastanın yanına gitmesiyle başlıyor.hastanın hiçbir kimlik bilgisinin bilinmemesi nin yanında şiddet görmüş olması, psikolojisinin de iyi olmamasından kaynaklı olarak hastayla düzgün bir iletişim kuramıyor. Tam bu sırada acil durum çağrısının gelmesiyle hastanın yanından ayrılmak zorunda kalıyor geri döndüğünde ise hastayı yerinde bulamıyor işin ilginç tarafı ise bu hastayı doktor Ellen den başka gören kimse olmaması ve hastanın varlığına dair herhangi bir belgenin bile olmaması. Ellen bu noktada bir karar vererek
kendini bu hastaya bulmaya adıyor
Kitap boyunca kime güveneceğimi şaşırdım acaba hasta gerçekten varmıydı yoksa Ellen bunları kafasındamı kuruyor diye sık sık düşüp durdum. Güzel bir kitaptı öneririm.
Bu kitap Livaneli in okuduğum ilk kitabıydı ve bu kitaptan sonra diğer kitaplarınıda okumaya karar verdim gerçekten güzeldi
Kitabın sonunu tahmin etmiştim ama beni genede şaşırtmayı başardı herkese öneririm
Spoiler içerir
Kitapta şiddet cinayet cinsellik küfür gibi çok fazla tetikleyici unsur var o yüzden 18 yaşın altındaysanız kesinlikle okumayın.
yazarın yazım dilini çok sevemedim ama buna rağmen kitap akıcıydı. Genede ben kitabı pek sevemedim abartıldığı kadar iyi değildi. ikinci kitabıda okumayı düşünmüyordum ama bir şeyler yarım bittiği için okuyacam mecbur. Ayrıca yazar türk olmasına rağmen kitabı amerikan klasiği şeklinde yazmayı tercih etmiş tabiki buna bir şey diyemem yazarın kendi tercihi sonuçta ama genede biraz tuhafıma gitti
Kitapta sürekli olarak katil kendini ben boyle zekiyim ben şöyle harikayım diye övdü ama ben pekde zeki bir tarafını göremedim bence katilin yakalanmaması da sadece şanstan ibaretti cinayeti işlediği yerlerde ne kamera nede tek bir insan evladı oluyordu .sonda katil tamda beklediğim kişi çıktı ama şu an düşününce bence katil o değil katil suçu ona attı neden bilmiyorum ama kitabı bitirdikten sonra böyle düşünmeye başladım.
Noaha gelecek olursak oda tam drama guindi yok benim ailemle sıkıntılarım var annem benden nefret ediyor ablam benim yüzümden öldü falan diyip duruyordu bu beni gerçekten çok sıktı. Ayrıca hiçde zeki biride değildi hareketleri ergenceydi öyleki bazen 24 yasinda olduğunu unutuyordum o kuzeni sara ise annesinden sonra en gıcık olduğum karakterdi noa onun hayatını kurtardı elinden geldiğince onun yanında olmaya çalıştı ama kız sırf noa ona biraz öğüt veriyor diye ( ve bence Raymond ve noahın birbirlerinden hoşlandıklarını fark etti) kızdan nefret etmeye başladı yani elinde olsa kızı paramparça edicek o derece bir nefret! Saranın devam kitabında noahın başını derde sokacağını düşünüyorum.
Nate karakterine de aklım takıldı bu çocuk birden nereye gitti bide kitabın bir bölümünde noa nate ve beccaya ablasının ismini vermeden intihar
Öncelikle kitabı gerçekten beğendiğimi söylemeliyim. gayet anlaşılır bir dili vardı yer yer şiirsel anlatımıda çok hoşuma gitti.
Dorian gray hakkında birşey söylemek istersem kitabın birçok yerinde beni sinir etti. özellikle kitabın başlarında olan çocuk ergen taraflarına sinir oldum hareketleri 20 yasında bir gençden ziyade, yeni ergen olmuş bir çocuğu anımsaattı bana .
Ama bu kitap (bilmem hak verirmisiniz bana) masum bir insanın bile fazla yüceltilme ve gereksiz üstün görülmesi o kişinin de zamanla kendini üstün görmesi ve kibrinin kölesi olmasına yol açabileceği hakkında bir ders verir nitelikte.
Dorian sık sık çevresindeki insanlar özellikle lord henry tarafından kendisine üstünlük fikri aşılanıyor ve bir noktadan sonra dorian da kendini üstün görmeye güzelliğin herşeyden kıymetli ve önem arz ettiği düşüncesine kapılıyor . kötülüğü ise kendine yakışır bir ayrıcalık olarak görüyor. Yani kısacası dorianın bu hale gelmesinin en büyük etkenlerinden biri de toplum.
