Mey sundular aşk meclisinde, kadeh kırıldı
Aşk içilince akıl bana azdır
Ben ben olmaktan çıktım adını anınca
Varlık ağır geldi, yok bana azdır
Ey sevgili, senden ayrı düşmek ne mümkün
Cennet bile sensiz, haz bana azdır
Dünyanın bana sunduğu bu bayat ekmek kırıntılarıyla, bu zavallı ve ölçülü mutluluklarla yetinemedim. Eğer her şeyi alamayacaksam, hiçbir şeyi istemiyorum.