Aynur
@Runyaliv
Bir yanım yorgun sanki yüz yıllık bir kadın,
Bir yanım deli dolu bir kız çocuğu…
Tam ağlamalık :(
Bu kitaba başlamadan önce kimi bu kitaptan nefret ettiğini, kimi ise çok sevdiğini söylemişti. O yüzden bu kitaba karşı çok değişik fikirlerim vardı, en iyisi okuyup kitaptan nefret mi edeceğime yoksa çok seveceğime kendim karar vereyim dedim. Ve evet sonucu söylüyorum: kitaba bayıldım! Bu kitabı sevmeyenleri gerçekten anlayamıyorum. Çünkü bir insan bu kitabı nasıl sevmez aklım almış değil. Her neyse şimdi kitap hakkındaki yorumlarıma geçeyim…Şunu söylemeden geçemeyeceğim. Kitabın diline BAYILDIMMM!
Önce ailesi tarafından hiç sevilmeyen bir çocuğun hikayesiyle başlıyor kitap. Ve bu sevginin eksikliğini gidermek için yaşından büyük birine sevdalanan bir çocuğa sevdalanan bir gence dönüşüyor. Bu sevgili kadın karakterimiz ilk başta yaş farkından dolayı her ne kadar karşı çıksa da Henriette, zamanla o da Felix’e gönlünü kaptırır. Bu sevgiyi Felix dahil kimseye anlatmaz ve Felix’e kardeşi gibi davranır. Ta ki Felix’i başka bir kadınla görüp kıskançlıktan yataklara düşene kadar … Evet yine sevmesini bilmeyip bir kadının hayatını mahveden bir erkeğin yaşam öyküsüne şahitlik ediyoruz. Kitaptan aldığım en derin mesajı sizlerle de paylaşmak isterim. “ Bir kadın ne kadar çok severse o kadar çok yaralanır.” Ve sevgili Henriette o kadar çok seviyor ki Felixi, sadece yaralanmakla kalmıyor aylarca aç ve susuz kalarak hayatına veda ediyor…Ama asıl soru şu olmalı: Hangi erkek bu kadar çok sevilmeyi hak ediyor ki ?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“O zamanlar yüreğim arzularla doluydu, şimdi gözlerim yaşlarla dolu; eskiden içini dolduracağım bir hayatım vardı, bugün yaşamımın ıssızlığını hissediyorum. Çok gençtim, yirmi dokuz yaşındaydım, ama ruhum şimdiden solmuştu.”
“Şimdi bir bulutla kararan gözlerim, uzun süre yeryüzünü izledikten sonra göğe çevrildiğinde, dudaklarım söylediğiniz sözler ve gösterdiğiniz özen karşısında sessiz kaldığında, bana artık “ Ne düşünüyorsunuz?” diye sormayın.”